همه ما یک عذر خواهی به احساسمان بدهکاریم دلنوشته ای از نسرین بهجتی

همه ما یک عذر 1 به 1 1

زمانی که برای نگه داشتن آدمهای اشتباه که اشتباهی وارد زندگیمان شده بودند با لجبازی پای بر زمین کوبیدیم

آن زمان که خیانت دیدیم و باور نکردیم خیانت بار دوم آسانتر و بار سوم عادتشان می شود

جایی که باید در را به صورت دیوار می کوبیدیم و می رفتیم ترسیده از وحشت گنحشکها پج پچ دوست و فامیل

چمدانمان را زیر تخت به اصطلاح آبرو داری کردیم

همه ما یک عذرخواهی به شخصیت و غرور و احساسمان بدهکاریم

جایی که دوستان عاقل شماتت بار مرتب در گوشمان تذکر می دادند

آن کس که بر چشم ترت خاک مصیبت می پاشد معنی دشمن بودن دارد دوست را دوست و دشمن را دشمن باید دانست

شانه بالا انداختیم و به خوب بودنمان ادامه ددادیم بخیال اینکه با محبت دشمن را دوست می کنیم

همه ما یک عذر خواهی به قلب ساده لوح مهربانمان مدیونیم

برای خرج کردن بیجای محبتها و جوانیمان برای افراد قدر نشناس و نالایق

برای بت ساختن از آدمهای بی ظرفیت و بی ارزش

که باور نمی کردیم که با همان دستهایی که از شانه مان کندیم و به کتفشان چسپاندیم روزی دست بر گلویمان خواهند گذاشت !

همه ما یک عذرخواهی به شعورمان ... احساسمان ...خود خودمان بدهکاریم

شاید در میانسالی وقتیکه تازه ارزش زمانی را که باخته ایم ارزش وجودمان را فهمیده ایم

ولی هیچ چینی بند زنی قادر نیست تکه تکه های دل شکسته ما را بند بزند !

1 1

پی نوشت ... ذکر این 1 با نام نویسنده یک امانتداری زیباست ممنون می شوم هنگام ساختن کلیپ و یا به اشتراک گذاشتن مطالب من نام نویسنده را حتما بنویسید دوستتان دارم و ممنونم

ب