تو میتوانی چون نام تو زن است ... دلنوشته ای از نسرین بهجتی

از همانجایی شروع کن که آوارت کردند

مثل درختی که از جای زخم تبر از او حوانه می روید

از همان نقطه شروع کن ...

از حفره نداشته هایت شروع کن

پُرش کن از توانایی هایت ... تا مرز شگفتی

تو می توانی

باید بتوانی

چون نام تو زن است .