تبار تبر ... شعری از نسرین بهجتی

آنقدر وانمود می کردی که ما به هم می آییم

که حتی غریبه ها هم مرا با نام تو خطاب می کردند

آنقدر وانمود می کردم که ما به هم می آییم

که هیچکس باور نمی کرد

تو از تبار تبری

من از تبار جوانه های درختان سرنگون شده در جنگل !