از جایی دیگر ... دلنوشته ای از نسرین بهجتی اردیبهشت 96

از جایی به بعد آدمهای خطاکارو خیانتکار
بجای اینکه شرمنده بشوند وقیح تر می شوند
از جایی به بعد پنجره اندک امید را می بندی
یک سیلی به گوشت می زنی
یک چای دم میکنی
استکانت را به استکان خدا می زنی
خودت را از قید هر چه باید و نباید رها می کنی
نفس عمیق می کشی
و به زندگی سلام دو باره می دهی
از جایی به بعد می فهمی حیف خودم یعنی چه !