خرید بک لینک

ناھدا کجائے؟
من گوشتگ اَت کہ بے ترا شہ دریاءَ تُرس آں
من گوشتگ اَت دریایی سُھرکُپ منی کارءَ نئیت
اگاں تو مَہ بئے
ناھدا… ناھدا… ناھدا
منی بوجیگ بے ترا گِلءَ نِشت
ءُتو نیاتک ئے توری پہ سیل کُرتنءَ
تو نیاتک ئے ءُ نہ زانت ئے
کہ ناھُدا بازاِنت
بلئے منی بے گناہءُ پاکیں دلءَ
تو یکیں ناھدا اِت ئے
کہ ھم کَنگ اِت ئے… ھم شھواھگ ھم دریایی سُھرکُپ
بانُک نسرین بھجتی
ﻧﺎﺧﺪﺍ ﮐﺠﺎﯾﯽ ؟
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﺷﯽ
ﻧﺎﺧﺪﺍ ... ﻧﺎﺧﺪﺍ ... ﻧﺎﺧﺪﺍ
ﮐﺸﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻧﺸﺴﺖ
ﻭ ﺗﻮ ﻧﯿﺎﻣﺪﯼ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﺗﻮ ﻧﯿﺎﻣﺪﯼ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﯽ
ﮐﻪ ﻧﺎﺧﺪﺍ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﻝ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ ﺑﯿﮕﻨﺎﻩ ﻣﻦ
ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﺧﺪﺍﯾﯽ ﺑﻮﺩﯼ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺟﺰﯾﺮﻩ ﺑﻮﺩ ... ﻫﻢ ﻋﺸﻖ
ﻫﻢ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ
ﻧﺴﺮﯾﻦ بهجتی

*********************************


منی پِسّ کہ شُت شھر ھالیگ بوت


(او)منی پسّ زاناں تو چُنت کس اِت ئے?

پدرم که رفت شهر خالی شد
پدر مگر تو چند نفر بودی ؟


نسرین بهجتی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 17:27 توسط نسرین بهجتی |

برچسب: شعری,نسرین,بهجتی,زبان,بلوچی,فارسی,ناخدا,کجایی, نویسنده: نرگس زارعی‌نیا تاريخ: دوشنبه 30 مرداد 1396 ساعت: 2:22

صفحه بندی