مهتاب زن سرزمین من تقدیم به بانوی بی همتا حمیرا ریگی سروده شاعر بلوچ نسرین بهجتی

دیر دانستم

مهتاب زن بلوچ سرزمین

من تمام جهان را سوزن دوزی می کرد!

گرچه جنگل را ندیده بود

اما مسیر قطار میرجاوه تا زاهدان را

آنچنان سبز گلدوزی می کرد

که از تمام بلوچستان بوی شالیزار می آمد!

مهتاب وقتی موج را کنار شوره زار حاشیه دوزی می کرد

ماهی های دریای مکران زیر دستش سُر می خوردند

مهتاب زن بلوچ ما وقتی دعای باران را می خواند

و آسمان سترون بلوچستان را آینه دوزی میکرد

دستهایش خیس باران می شد!

مهتاب وقتی عشق و انتظار هانی را

خاکستری سوزن دوزی میکرد

شیمرید زیر قولش می زد و هانی را انتخاب می کرد!

ادامه دستهای مهتاب

حمیرا ریگی سفیر عشق و دوستی

که هر شب آسمان دریای مکران را

چون دل دریایی مهتاب به رنگ پرواز

بلوچی دوزی خواهند کرد

( نسرین بهجتی )