روز می نویسم
شب موشی نوشته هایم را می جود
ای شاه پرک ها..... به دادم برسید
ای بادهای مساعد ... به دادم برسید
نوشته هایم را تا شب نشده
به سرزمینی ببرید
آن هنگام که سپیدارهای بلند را قطع می کنند
یک به یک مردمانش با صدای تبر می گریند
سرزمینی که مردمانش معنای کلش را خوب می دانند .
برچسب:
نویسنده: نرگس زارعینیا